MicroSourcing Blog - Offshoring Solutions to the Philippines

Laatste Nieuws

Page 1 of 16   |   1 2 3 4 5 6 Next

Data in de cloud vormen risico bij faillissement

by: Finella Kristle Panlilio

Friday, November 15, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Wat waren de reacties destijds positief. En eigenlijk zijn we dat nog steeds. Maar in alle eerlijkheid, de laatste tijd komen de nadelen van werken in de cloud steeds nadrukkelijker bovendrijven. De algehele hoerastemming is ondertussen wel verdwenen. Toch biedt deze vorm van dataopslag talloze voordelen. Toch gaan we eens dieper in op een kritische noot die afkomstig is van bestuurders en schuldeisers. Waar heeft die kritische noot betrekking op? Op het moment dat een faillissement van een onderneming een feit is - en dat hebben we de laatste jaren helaas te vaak gezien - blijkt de opslag van data in de cloud een vervelend obstakel te zijn.

Wat is concreet het probleem? Ten tijde van een faillissement blijkt dat de toegang tot deze data niet eenvoudig dan wel onmogelijk is. En dat is wel noodzakelijk om eventuele faillissementsfraude te signaleren. Niet dat iedereen direct van fraude wordt beticht, maar een gedegen onderzoek hiernaar is bij een faillissement wel gangbaar. Er zal tenslotte bekeken moeten worden of er in de laatste maanden niet gesjoemeld is met cijfers of dat er zich onoorbare zaken hebben afgespeeld. Dat dat wordt gecontroleerd is niet raar en behoort tot de normale gang van zaken. Maar een curator die de 'hele handel' onderzoekt moet wel toegang hebben tot alle gegevens. En dat lukt dus niet.

Vroeger nam de curator van de gefailleerde gewoon een server en een werkstation mee, waarna hij op zijn eigen werkplek op z'n gemakje de administratie ging uitpluizen. Nu werkt dat vaak anders. Een curator heeft simpelweg niet alle rechten om de cloud eens door te spitten. Kortom: krijgt de curator wel alle gegevens te zien die belangrijk zijn voor het correct afhandelen van een faillissement? Een curator kan de beheerder van de cloud niet dwingen de benodigde data af te staan. Het bedrijf is failliet. De deuren zijn gesloten. De computers staan op zwart. Hoe kan de curator in hemelsnaam zijn werk nog doen?

Data in de cloud zijn niet altijd inzichtelijk voor de curator. Stel: bedrijf X gaat failliet. In de laatste dagen voordat het doek definitief is gevallen voor de betreffende ondernemer, verkoopt hij zijn bedrijfsauto voor een paar tientjes aan een familielid. Deze transactie wordt keurig netjes vermeld in de administratie. Echter, deze administratie bevindt zich in de cloud. Dus los van het gegeven dat de moeilijkheidsfactor voor de curator almaar hoger wordt, wordt ook het plegen van fraude steeds lastiger op te sporen.



Game development - de beginjaren

by: Finella Kristle Panlilio

Thursday, November 14, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

De technologische ontwikkelingen zijn enorm. Deze ontwikkelingen hebben niet alleen betrekking op software en applicaties, maar ook op de vooruitgang in het maken van games. Game development kent als een van de weinige in de laatste decennia een ontwikkeling die zijn weerga niet kent. Weten we nog waar het begon? En weten we nog hoe geweldig en vernuftig we het destijds vonden? Een tijdspanne waarin veel gebeurde. 

Rond de jaren zestig kwamen de eerste games op de markt. Wellicht dat de echte die hards nog weten om welk spel het gaat. Maar daar komen we later op terug. Echter, in de jaren ervoor - 1958 om precies te zijn - werd de eerste echte game gelanceerd. Helaas werd er geen patent op gevraagd en heeft dit spel niet de eer gekregen dat het verdiende. Wat was het voor een spel?

Willy Higinbotham probeerde iets te verzinnen om de bezoekers van de Brookhaven National Laboratories in New York aan zich te binden. Blijkbaar voorzag hij dat de aandacht aldaar al gauw zou verslappen. Hij ontwikkelde een interactieve tennisgame die op een oscilloscoop werd weergegeven. Deze uitvinding heeft jaren later nog en tweede vernieuwde versie gekend. Ook hierop werd geen patent gevraagd en daarom is deze uitvinding een beetje in de vergetelheid geraakt.

Vervolgens hebben de gameliefhebbers moeten wachten tot de beginjaren zeventig. Het is Nolan Bushnell dat alle aandacht op zich weet te vestigen. Hij is zojuist vanwege tegenvallende verkoopcijfers vertrokken bij Nutting Associates. De later zeer bekende tennisgame (pingÖÖ.pong) werd door hem en Ted Dabney in elkaar geknutseld. Bij hun nieuwe bedrijf, Atari genaamd, was het verwachtingspatroon op dat moment nog nihil. Deze nieuwe versie van het tennisspel werd 'om het eens uit te proberen' in een hoekje van een lokale kroeg weggezet. Elk kwartje wat het zou opleveren, zou men beschouwen als een feestje. En een feestje werd het.

Aanvankelijk zag geen enkele investeerder brood in het spel. Blijkbaar werd game development in die tijd nog niet als een interessante investering gezien. Ondanks deze trage start werd Pong, zo heet het spel, toch een daverend succes. Want daar in die lokale kroeg slaat het apparaat keer op keer op tilt, omdat het de hoeveelheid ingegooide muntjes niet meer kan verwerken. Pong is vernoemd naar het geluid dat de gebruiker hoort op het moment dat hij erin slaagt het balletje telkens tegen te houden. 



Succes softwareontwikkeling nauwelijks te meten

by: Finella Kristle Panlilio

Wednesday, November 13, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Softwareontwikkeling en het gebruik ervan wordt door menig bedrijf gezien als een pijler onder de successen. Blijven innoveren is het vaak gehoorde motto. Dat klopt, in ieder geval ten dele. Je zult als ondernemer mee moeten met de technologische ontwikkelingen van de huidige tijd. In de ontwikkeling van software en applicaties wordt veel tijd gestoken. Dat is mooi, want doorgaans vergemakkelijkt het onze manier van werken. Het is even investeren, maar na verloop van tijd verdient het zich terug. Toch? Maar dan stuiten we gelijk op de vraag die betrekking heeft op dit artikel. In hoeverre verdienen de investeringen zich terug?

Advies- en onderzoeksbureau McKinsey stelt in haar uitgekomen rapport dat veel bedrijven niet over de middelen beschikken om resultaten te meten. Over het algemeen weten de ondervraagde ondernemingen niet of de efficiŽntie van de softwareontwikkeling daadwerkelijk verbeterd is. Dat is gek. Elk bedrijf kent de noodzaak van nieuwe en relevante software. Vervolgens wordt er volop in geÔnvesteerd. Ook dat is mooi. Maar de laatste stap wordt niet gezet. Want als je vraagt naar wat er nu echt is verbeterd ten opzichte van een eerdere periode, dan moet men het antwoord schuldig blijven. McKinsey noemt deze vorm van ondernemen blind vliegen.

Voordat we alle ondernemers over de knie leggen en ze betichten van wat dan ook, dient er eerst een andere vraag te worden beantwoord. Zijn de controlemogelijkheden wel aanwezig? Is het voor de hardwerkende ondernemer wel te doen om de exacte verbeteringen waar te nemen? Nee, dat blijkt in veel gevallen niet eenvoudig.

McKinsey ziet de oplossing in het gebruik van zogenaamde use cases. Deze use cases zijn speciaal ontwikkeld om verbeteringen en bedrijfsresultaten te meten. Op zich is dat wel apart: software om prestaties van software te meten. Maar goed, laten we dit even buiten beschouwing laten. Het gebruik van zo'n use case is toegespitst op de gebruiker van de software. Deze gebruiker dient telkens in een stappenplan aan te geven (vaak gebeurt dit automatisch, bijvoorbeeld door in te loggen) welke fases van een softwaretraject reeds zijn doorlopen. Het systeem registreert welke acties en vervolgacties de gebruiker heeft ondernomen. Op deze wijze is men dus op de hoogte van het aantal keren en tot hoe ver het traject is doorlopen. 

Het succes van softwareontwikkeling is op deze manier enigszins te meten. De ondernemer bereikt hiermee wat hij in den beginne voor ogen had. Wordt de door mij aangeschafte software ook daadwerkelijk gebruikt en is deze ook succesvol?



Outsourcing - dicht bij huis of verder weg

by: Finella Kristle Panlilio

Tuesday, November 12, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Soms lees je op internet artikelen over de populariteit van outsourcing. Het ene moment lees je dat het uitbesteden van bedrijfsactiviteiten minder aantrekkelijk wordt voor ondernemers. Het andere moment zie je dat bedrijven blijven zoeken naar kostenbesparende mogelijkheden om uiteindelijk toch aan outsourcing te doen. Tja, wat is het beste voor jouw onderneming? Dat er bewegingen zijn in het wereldje van uitbesteden, dat moge duidelijk zijn. Maar het gaat te ver om te concluderen dat outsourcing aan populariteit inboet.

Welke marktbewegingen laten de meningen over outsourcing zo ver uiteen lopen? De meningen zijn vooral verdeeld over de vraag naar welk continent of land uitbesteed moet gaan worden. Als we de media moeten geloven is een trend zichtbaar om dichter bij huis te outsourcen. Nearshoring wint meer terrein wint ten opzichte van offshoring. Het uitbesteden blijft onverminderd populair. Dat kan ook niet anders. Goede ondernemers zijn immers altijd op zoek naar kostenbesparingen. Outsourcing - in welke vorm dan ook - zal altijd een aantrekkelijke optie blijven.

Gaan we mee op de woelige baren van de conjunctuur? Ofwel: zijn de veranderende gedachten van de Hollandse ondernemer misschien te beÔnvloeden door de recente positieve berichten over de economie? Het is natuurlijk niet raar dat ondernemers de afgelopen vijf jaar naarstig op zoek zijn gegaan naar kostenbesparende mogelijkheden. Je zult in economisch moeilijke tijden toch ergens je winst (kostenvermindering mag ook) vandaan moeten halen. Dat je dan uitkomt bij een outsourcingproject in bijvoorbeeld AziŽ is dan ook volstrekt logisch te noemen.

Outsourcing wordt beÔnvloed door berichtgevingen in de media. Zeker nu een economische omslag aanstaande is. Als de economie aantrekt en positieve berichten ons uiteindelijk weer bereiken, zijn bedrijven geneigd de oplossingen dichter bij huis te zoeken. Ook als het eventueel wat meer kost. Ga je zelf maar na. Als je met een paar centen boodschappen moet doen, ga je naar de Lidl en niet naar de Albert Heijn. Tot het moment dat je zakken weer enigszins gevuld zijn, dan ga je naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Niets raars aan. Wij zijn ook maar mensen.



Waarom ICT altijd duur lijkt

by: Finella Kristle Panlilio

Monday, November 11, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Duur is een relatief begrip. Wanneer is iets duur? Tja, je kunt die ene spijkerbroek wel duur vinden, maar klopt dat wel? Iets kan pas duur zijn als je het ene weerhoudt met het andere. Je vergelijkt het bijvoorbeeld met een andere spijkerbroek. Of je houdt de arbeidsuren die men nodig heeft om de broek te produceren tegen het licht. Pas dan kun je zeggen: het is duur of goedkoop. In de ICT is dat niet anders.

Of ICT duur is, valt te bezien. Als je stelt dat ICT veel geld kost, dan klopt dat wel. Anderzijds brengt de ICT je zo veel, dat de opbrengsten van je investeringen hoog kunnen uitvallen. ICT is aan zo veel veranderingen onderhevig dat je nauwelijks een juiste afweging kunt maken. Is het geld dat ik uitgeef aan ICT mij de moeite waard? Is mijn onderneming gebaat bij zo veel kosten die ik heb, puur en alleen aan ICT? Vind daar maar een antwoord op. Bij kleine ondernemingen of zzp'ers is dat nog enigszins te bepalen. De bedragen zijn vaak minimaal. Maar bij de grote ondernemingen blijkt het ronduit lastig deze vraag op een juiste manier te beantwoorden.

Als we die grote bedrijven er eens uitlichten, stuiten we op nog een probleem. Bij een omvangrijk ICT-programma heb je mensen c.q. collega's nodig die het gehele proces in goede banen leiden. Want jij als zelfstandig ondernemer hebt er geen kijk op en je hebt ook geen zin dit allemaal in de gaten te houden. Het liefst wil je er helemaal niets mee te maken hebben. "Als m'n computer het maar doet, als ik 'm 's morgens opstart." Maar al die collega's die bezig zijn met hun ICT-passie hebben andere belangen. Natuurlijk vertegenwoordigen zij de belangen van het bedrijf. Maar persoonlijke belangen spelen misschien een wel grotere rol.

Stel voor dat je als ICT'er van je baas te horen hebt gekregen dat je eens kritisch naar het ICT-beleid moet kijken. Je baas heeft je zojuist verteld dat alles zo duur wordt en dat er ingekrompen moet worden. Natuurlijk ga je er in mee. Maar toch ook niet helemaal. Je bent natuurlijk niet op je achterhoofd gevallen en gaat niet je eigen werk wegbezuinigen. En daar komt dus gelijk het kostenprobleem van de ICT om de hoek kijken. Bij veel grote ondernemingen zijn zo veel mensen bezig met ICT-gerelateerde zaken. En allemaal hebben ze hun eigen belangen. Ze zorgen er allemaal voor - al dan niet terecht - dat ze aan het werk blijven. Dus hoe is het in hemelsnaam mogelijk te bepalen wat in dezen je relevante kosten zijn.  



Storingen in ICT vaak niet gericht opgelost

by: Finella Kristle Panlilio

Friday, November 8, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Redundantie is een mooi woord. Met redundantie in de ICT wordt bedoeld dat men probeert het defect raken of het verloren gaan van iets (data vooral) probeert te voorkomen. Voorkomen is beter dan genezen, zou je ook kunnen zeggen. Dat hierdoor een defect kan worden voorkomen, is mooi. Maar is de opvolging ook in orde? De kernvraag luidt eigenlijk: hebben ICT'ers nog wel in de gaten wanneer het systeem iets voor hen oplost? Of is de software zo ingesteld dat - vanwege het zelfoplossend vermogen - men er geen zicht meer op heeft?

Als we praten over dit onderwerp, komen we vaak de term chaostheorie tegen. Het is een niet zo veelbelovende term, eerlijk gezegd. Om storingen te voorkomen, voegt men almaar systemen of andere software toe. Zwart-wit gezegd wordt het ťťn gebruikt om het ander te compenseren. Het gevolg kan zijn - en zeker wanneer het te pas en te onpas wordt ingezet - dat het gehele ICT-gebeuren bij een bedrijf totaal onoverzichtelijk wordt. De term chaostheorie is daarmee direct verklaard.

De kern van het probleem - tenminste, dat zeggen de experts - is de continue extra ICT dat wordt gebruikt om een probleem op te lossen. Een andere en misschien hoognodige insteek wordt vaak vergeten, de menselijke insteek. Men vindt het blijkbaar praktischer om een ICT-probleem met ICT op te lossen. En veel kenners hebben daar moeite mee. Zij vrezen voor een wirwar van ICT-gerelateerde oplossingen die uiteindelijk tot een definitieve uitval leiden. De ene uitval wordt dan ingeleid door de andere. Te veel zaken zijn middels de noodzakelijke ICT-oplossingen aan elkaar gekoppeld, waardoor de ene uitval de andere uitval stimuleert.

Om het geheel eens duidelijk in kaart te brengen, pakken we er een voorbeeld bij van juni 2012. Het betrof een storing van het noodnummer 112. De ICT'ers hadden zo goed hun werk gedaan, dat een storing niet meer zichtbaar was. Het ťťn loste het ander op. Heel mooi. Tot het moment dat een van de vervangende lijnen voor onderhoud even uitgeschakeld diende te worden. Plots viel 112 uit en was gedurende enige tijd onbereikbaar. Wat was daarvan de oorzaak? Het hele 112-systeem draaide al weken op de vervangende lijn. Men had het niet in de gaten. Men had simpelweg geen zicht meer op hetgeen fout was gegaan.


Bron: http://computerworld.nl/


Communicatie met zorginstellingen via internet valt tegen

by: Finella Kristle Panlilio

Thursday, November 7, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Als iedereen gebruik zou maken van e-zorg, dan zou het de gehele zorgsector wellicht enorm verlichten. Maar zo simpel werkt het niet. Althans, dat zeggen de cijfers van de Landelijke e-Health Monitor 2013. We hebben qua gebruik weliswaar een voorsprong op andere Europese landen, maar ook hier wordt veel te weinig gebruikgemaakt van e-zorg. De programma's en software zijn hiervoor aanwezig. De mogelijkheden zijn er dus wel, maar blijkbaar wordt het internet - dat ons moet helpen met de communicatie over onze eigen zorgzaken - nog niet helemaal vertrouwd als 'zorgpartner'.  

Om eens goed te kijken wat het probleem inhoudt, is het noodzakelijk een omschrijving van e-zorg erbij te pakken. Want wat is het nou eigenlijk en wat wordt er verwacht van de patiŽnt? Met e-zorg beschikken zowel medici als de patiŽnt over bepaalde middelen waarmee via internet zorgen en/of diensten kunnen worden aangeboden of afgenomen. Internet en ICT worden op deze manier actief gebruikt om het zogenaamde zelfmanagement van met name patiŽnten te bevorderen.

Hoe zou het komen dat veel mensen de geboden kansen op het gebied van e-zorg onbenut laten? Minister Edith Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport laat weten dat Nederland zich blijkbaar nog niet bewust is van de vele mogelijkheden die e-zorg nu al biedt. Vooral patiŽnten leven nog steeds in de veronderstelling dat e-zorg in een testfase zit en voorlopig niet operationeel is. Dat blijkt een misvatting. Maar hoe komt dat dan? Blijkbaar zijn we niet goed en volledig geÔnformeerd. Of is dat te gemakkelijk?

Maar er is meer wat niet goed functioneert. Ook wordt gesteld dat e-zorggebruikers niet altijd toegang kunnen krijgen tot het digitale zorgnetwerk. De wil is er in veel gevallen wel degelijk en men wil graag de eigen dossiers inzien, maar de toegang wordt om wat voor reden dan ook geweigerd. Ook verzuimen medici regelmatig de benodigde informatie uit te wisselen op het e-zorgsysteem, waardoor het systeem verre van compleet is.

Resumerend kan worden geconcludeerd dat het de gebruiker niet gemakkelijk wordt gemaakt. Ten eerste is de Nederlander blijkbaar niet goed genoeg geÔnformeerd over de aanwezigheid van het systeem. Ten tweede wordt hen de toegang geweigerd op het moment dat men gebruik wil maken van e-zorg. En als men dan uiteindelijk toch ingelogd is in hun eigen dossier of op hun eigen pagina, staan niet alle gegevens vermeld of is bepaalde informatie achtergehouden. Het is wat kort door de bocht, maar op deze manier wordt het lastig e-zorg succesvol te laten zijn. De aanwezigheid van internet en de nieuwste software is mooi, maar de menselijke factor is hierin blijkbaar nog steeds bepalend.  


Bron: http://www.computable.nl/


Kosten ICT-verbouwing bij politie valt wederom hoger uit

by: Finella Kristle Panlilio

Wednesday, November 6, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Het is ongetwijfeld niet de eerste keer dat dit onderwerp op diverse fora of in meerdere artikelen en blogs wordt besproken. ICT en politie is voorlopig geen gelukkige combinatie. Het lijkt een verstandshuwelijk dat met veel pijn en moeite, en vooral omdat politie niet zonder ICT kan, in stand wordt gehouden. Eind september werd het bericht de wereld ingeslingerd dat de operatie Bijgesteld Aanvalsprogramma Informatievoorziening Politie maar liefst 40 miljoen meer gaat kosten.

De betreffende ICT-verbouwing was al kostbaar. Nu dient in alle eerlijkheid gezegd te worden dat dit soort ICT-zaken zelden goedkoop zijn. En als ze goedkoop zouden zijn, moet je je de vraag stellen of het aan te schaffen programma goed en veilig genoeg is. De eerste raming van de kosten kwam uit op 326 miljoen euro. Een behoorlijk bedrag, maar niet onverantwoord als het goed wordt besteed. Nu komt het uiteindelijke bedrag - dat mogen we hopen, althans - uit op 365,6 miljoen euro. Het is nog maar de vraag welke kostenposten gedurende het traject worden toegevoegd. Concreet gezegd: wellicht halen we het niet eens met die 365,6 miljoen euro. Wetende dat de eerste raming uitkwam op 'slechts' 150 miljoen euro.

Wat is nu toch de reden van deze extra kostenpost? Het antwoord hierop wordt kort en bondig gegeven. Het heeft te maken met de afschrijving van de ontwikkelde apps. Of dit het juiste antwoord is, weten we overigens niet. Of dit een volledig antwoord is, weten we ook niet. En of we in de toekomst nog vaker moeten vragen naar de oorzaken van een plotselinge kostenverhoging, is ook onbekend. Feit is wel dat de kosten die gemaakt worden vanwege het bouwen van nieuwe applicaties ineens en volledig op de balans zijn komen te staan. De afschrijving ervan wordt niet over meerdere jaren uitgesmeerd om een beter staatje te kunnen overleggen.

De verbouwing van de ICT is nodig om uiteindelijk tot een besparing te komen van 800 arbeidsplaatsen. We leggen de nadruk op het woord 'uiteindelijk', omdat deze besparing in eerste instantie niet haalbaar is, zo zeggen de verantwoordelijken van de politie. Voorlopig zet de politie - om bezettingsproblemen te voorkomen - in op een besparing van 400 arbeidsplaatsen. Na verloop van jaren zou toch de norm van 800 gehaald moeten kunnen worden.
 

Bron: http://webwereld.nl/


Is testen van software overbodig geworden?

by: Finella Kristle Panlilio

Tuesday, November 5, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Deze vraag kwam ik tegen in enkele relevante artikelen. Het verraste me, eerlijk gezegd. Voor velen is het testen van software de normaalste zaak van de wereld. Gaat software dan zonder enige vorm van 'uitproberen' de markt op? Dat zal toch niet het geval zijn? De vraag is waarom testen ineens niet meer 'in' zou zijn en op welke wijze men dan toch zeker weet dat bepaalde software niet van inferieure kwaliteit is. ICT'ers geven enkele redenen aan waarom het testen op de ouderwetse wijze niet meer nodig is. Andere ingewijden hebben een afwijkende mening. Er valt dus nog genoeg over te discussiŽren.

Software wordt momenteel dusdanig ontwikkeld dat een authentieke tester - in de vorm van ťťn en dezelfde persoon binnen een bedrijf - niet meer nodig is. De ontwikkelmethodes zijn anders dan vroeger. Dat zou betekenen dat de software gedurende het ontwikkelproces als zo vaak en door meerdere personen is getest, dat de rol van de 'tester op het laatste moment' niet meer noodzakelijk en zelfs overbodig is. Het gevaar van meerdere testpersonen binnen een organisatie is, dat men wellicht denkt dat een ander persoon de test reeds heeft verricht.

Er is nog een reden waarom testen niet meer de hoogste prioriteit heeft. Al levert deze stelling meteen behoorlijk wat discussie op. Sommige kenners stellen dat het verhelpen van problemen achteraf goedkoper is dan het hele testproces van tevoren. Dat zou inderdaad zo kunnen zijn. Feit is wel dat veel afhankelijk is van de omvang van je bedrijf, de mate waarin je afhankelijk bent van je software en wat de schade zou kunnen zijn als de software niet meer functioneert. Kortom: elk bedrijf zou hierin voor zichzelf een eigen afweging moeten maken.

Tevens stelt men dat de middelen die we gebruiken om software te ontwikkelen bijna geen fouten meer maken. Dat wil zeggen dat de ontwikkeling van software bijna foutloos wordt verricht en een tester meer en meer overbodig lijkt te worden. Dit gaat wel heel ver, maar is blijkbaar wel de realiteit. Het is aan de bedrijven zelf of men dit risico wil nemen. Vertrouw je volledig op de technologie of realiseer je je dat het ontwikkelen van software - en dus ook het maken van fouten - nog steeds mensenwerk is.


Bron: http://www.computable.nl/


Outsourcing in onderwijs steeds normaler

by: Finella Kristle Panlilio

Monday, November 4, 2013 | Outsourcing News | Comments (0)

Waar outsourcing in ICT al jarenlang de normaalste zaak van de wereld is, lijkt het ook in het onderwijs steeds populairder te worden. Het onderwijs ziet steeds meer nut in het uitbesteden van bepaalde werkzaamheden. Wat is de reden dat ook het onderwijs deze kansen ziet? Ook in dit geval zijn het vooral de financiŽle afwegingen die hieraan ten grondslag liggen. In het onderwijs reageert men hierover heel stellig: "Op het moment dat ik bepaalde zaken uitbesteed, kan ik ťťn iemand van de loonlijst schrappen." Dat is dus de reden waarom het onderwijs voorlopig overstag gaat.

Bij de outsourcing van bepaalde werkzaamheden liggen ook gevaren op de loer. En het betreft dan voornamelijk de ICT-werkzaamheden die worden uitbesteed. Het onderwijs is momenteel zo afhankelijk van hardware, software etc., dat het onverstandig lijkt ook ICT-zaken uit te besteden. Het schrappen van mensen op de loonlijst lijkt lucratief, maar gewaarschuwd wordt voor het feit dat een ICT'er te allen tijde per direct te raadplegen moet zijn. Op het moment dat je ICT-werkzaamheden uitbesteedt, vervalt deze garantie min of meer. Het is het verhaal van het ondergeschoven kindje, een rol die de ICT nog steeds met frisse tegenzin lijkt te vervullen.

De vraag is of onder de kenners deze oplossing, het uitbesteden dus, als zinvol en verstandig wordt beschouwd. Outsourcing lijkt in eerste instantie niet wenselijk. Om zomaar een ander bedrijf verantwoordelijk te maken voor alle gewenste ICT-oplossingen is gevaarlijk te noemen. Anderzijds blijkt uit vele reacties dat niet elke school het wiel opnieuw moet gaan uitvinden. Het zou mooi zijn als elke school of scholengemeenschap een volledige ICT-afdeling tot hun beschikking heeft. Maar vanwege het kostenaspect is dat niet haalbaar. En dat hoeft ook niet.

De middenweg lijkt voorlopig de meest gunstige. Er zal toch een samenwerkingsvorm moeten komen, waar elke deelnemende school genoeg baat bij heeft. Veel scholen werken niet meer standalone, maar zijn onderdeel van een overkoepelende organisatie of scholengemeenschap. Daarom zou het te regelen moeten zijn dat hierbinnen zich een volwaardige ICT-afdeling zou moeten bevinden. Dus niet voor elke school, wel voor elke grootschalige organisatie of scholengemeenschap.

Het besproken probleem - kan ik direct een ICT'er bereiken als ik een nijpend probleem heb - is dan nog niet geheel verholpen. Maar het is nu eenmaal een van de nadelen waar elke vorm van outsourcing mee kampt. Uitbesteden is prima. Maar heb ik er in geval van nood direct grip op? Dat blijft de vraag.


Bron: http://www.computable.nl/



Page 1 of 16   |   1 2 3 4 5 6 Next